vrijdag 24 februari 2012

Geliefde Leider, 6de fragment


‘Nu, even over iets anders: vertel mijn generaals dat het mijn uitdrukkelijke wens is dat het aantal nucleaire tests gevoelig wordt verhoogd.’
    ‘Dat zal gebeuren, Geliefde Leider. Hoeveel verhoogd zou u het aantal willen?’
    ‘Gevoelig Kang, Gevoelig. Zo gevoelig als je rug, als ik op het kraken van je wervels moet afgaan. Buig nog eens Kang. Het geluid doet me denken aan versgemaakte popcorn. Ik hou wel van popcorn.’
    ‘Leider?’
    ‘Buig, Kang.’
De oude bediende boog zo diep hij kon, waarbij zijn rug opnieuw een krakend geluid teweegbracht.
    ‘Hah, niets zo onderhoudend als de pijn van een ondergeschikte. Bepoederd met bloemsuiker en overgoten met boter zou ik je zo kunnen opeten. Goed werk. Je mag weer rechtstaan.’
    ‘Ik… Ik kan niet Geliefde Leider. Ik denk dat er iets in mijn rug is geschoten.’
    ‘Ach, dat kunnen we niet hebben. Waggel eens naar hier.’
    De man strompelde naar voren, zijn rug halfgebogen en zo stijf als een plank, hopend dat hij niet over zijn handen zou struikelen voor hij aan het bureau van zijn meester stond. De Leider richtte zich op, een glas cognac in de hand.
    ‘Nu even heel stil blijven staan, mijn beste. Stilstaan, stilstaan, … Daar.’
    De Leider deed een stap achteruit. Het glas balanceerde nu op de rug van de dubbelgeklapte Kang, die zijn adem inhield ten einde het glas niet te doen hellen door een of andere bruuske beweging.
    ‘Zo, ik zal mijn goede inborst tonen vandaag. Als je de ziekenboeg bereikt zonder drank te spillen zal ik er persoonlijk voor zorgen dat je de best denkbare behandeling krijgt. Als er echter ook maar één drupje uit het glas ontsnapt, gebruik ik je een week lang als bijzettafel. Vooruit, en niet te snel. Ik volg je.’
    Kang snotterde van blijdschap bij een vertoon van zoveel mildheid en begon voetje voor voetje de werkkamer uit te schuifelen. Statig stapte de Leider achter hem aan, roepend in de richting van verschrikte kamermeisjes dat ze uit de weg moesten gaan om zijn trouwe bediende door te laten. Hij probeerde wat imposante houdingen uit om er zo indrukwekkend mogelijk uit te zien. Het schoot hem te binnen dat hij zich bij zijn volgende ronde door het paleis kon laten begeleiden door een escorte. Wat soldaten zouden wel volstaan, of misschien een groepje raddraaiende kapucijnaapjes met leuke hoedjes. Mao was praktisch ingesteld geweest, maar de Leider had stijl.

woensdag 15 februari 2012

Geliefde Leider, 5de fragment


‘Zoon van de 21e Eeuw, er is telefoon voor u.’ De Leider schrok op uit zijn mijmeringen.
    ‘Wat zei je daar Kang?’
    ‘Iemand zou u willen spreken aan de telefoon, Geliefde Leider. Een zekere mevrouw Rice.’
    ‘En wie zou dat wel moeten zijn? Maakt niet uit, ik neem wel op in mijn bureau. Verbindt ze door.’
   
    ‘Annyǒng hashimnigga. Wie heeft de eer met de Zon van het Socialisme te spreken?’
    (…)
    ‘U vertegenwoordigt wie zegt u?’
    (…)
    ‘Alle Verenigde Staten?’
    (…)
    ‘Ik begrijp niet…
    (…)
    ‘En op welke manier heeft dit betrekking op mij mevrouw?’
    (…)
    ‘Mag ik vragen hoe u weet hebt van die zogenaamde nucleaire tests?’
    (…)
    ‘Dus u baseert uw bevindingen op het feit dat er seismische activiteit gemeten is in de Stille Oceaan?’
    (…)
    ‘Ik zal nooit waarnemers toelaten op mijn grondgebied, nee. Het verbaast me dat u dit durft te suggereren. Wie denkt u wel dat u bent? Voor welke organisatie werkte u weer, zei u?’
    (…)
    ‘Weet u mevrouw, ik heb genoeg gehoord. Ik ben niet geïnteresseerd.’
    (…)
    ‘Hoezo, wat bedoel ik daarmee? Ik ben niet geïnteresseerd!’
    (…)
    ‘In alles wat u te bieden hebt! Ik heb geen zin om hier nog meer tijd aan te verspillen. Tot ziens mevrouw.’

Hij smeet de hoorn op de haak en drukte op zijn buzzer. Binnen enkele tellen stond Kang langs hem. Bij het buigen kraakte zijn rug onheilspellend.
    ‘Een probleem Geliefde Leider?’
    ‘Niets noemenswaardig, mijn beste ondergeschikte. Weer iemand die mij een interessant pakket met niet te versmaden voordelen probeerde aan te smeren. Het lijkt wel een plaag tegenwoordig, een test om ons op de proef te stellen. Voor je het weet stromen onze rivieren rood en worden onze velden leeggevreten door zwermen… Wat is het woord weer dat ik zoek? Begint met een ‘k’.’
    ‘Krekels, Leider?’
    ‘Kapitalisten. Dat zocht ik. De tien Bijbelse plagen Kang. Let maar op.’
    Kang fronste zijn wenkbrauwen in bewondering.