zaterdag 14 januari 2012

Geliefde Leider, 2de fragment

    Terwijl hij zat te mijmeren was zijn trouwe bediende nog altijd op en neer aan het buigen. Hij overwoog een mannelijke traan te wenen voor zo veel toewijding, maar sinds zijn wetenschappers hadden bewezen dat zijn tranen genezende krachten hadden probeerde hij ze op te sparen voor grotere doeleinden. Zoals voor een geneesmiddel tegen kanker, of een luxe gezichtscrème. Tussen het schrijven van twee opera’s in had hij een slagzin bedacht:

Kim-Jong, Jonger, Jongst Crème, met echte tranen van de Grote Leider!

Toen hij merkte dat zijn gedachten weer waren afgedwaald schokschouderde hij even, schraapte zijn keel en richtte zich tot Kang.
    ‘Roep de generale staf bijeen Kang, ik wil ze spreken. Zorg dat ze glimlachen als ik binnenkom, haal de clowns erbij en vervang één van hun mokers door een opblaasbaar exemplaar. Ik heb wel zin in een grap vandaag.’ Hij trok zijn bruinleren handschoenen wat aan en deed een poging tot een glimlach. Ergens barste een spiegel.
    De bediende keek hem trillend aan en antwoordde bevestigend. Al buigend schuifelde hij langzaam achteruit, door de grote deur die de ruimte afsloot. Om de paar stappen leek hij wat te wankelen, duizelig als hij was door het constante op en neer wippen. De Leider keek hem na en zag hoe hij door de deur verdween. Nadat die was gesloten hoorde hij lichte spatgeluiden, alsof iemand op de gang aan het overgeven was in een grote vaas. Hij had nu eenmaal dit soort effect op mensen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen