dinsdag 10 januari 2012

Geliefde leider

‘U had gebeld, Geliefde Leider?’
    ‘Ah, mijn beste Kang. Kom wat dichter.’
    De man schuifelde naar voor, elke centimeter die hem dichter bij de Leider bracht buigend als een knipmes.
    ‘Dichter, dichter, … Stop.’
    Dat laatste fluisterde hij. Zijn bediende spitste de oren en schonk hem zo zijn volledige aandacht. Kang bleef staan, verder buigend tot zijn meester het woord tot hem zou richten. Net als een van die drinkende plastic vogeltjes die oneindig op en neer wipten, dacht hij. Had hij die dingetjes niet uitgevonden? Vast wel. Als één iemand in staat was een vogelvormig perpetuum mobile uit te vinden was hij het wel. Hij vermoedde dat er een dubbele regenboog  aan de hemel was verschenen toen hij de ontdekking had gedaan, wat wel meer gebeurde als hij op zijn officiële biografie moest afgaan. Bij het lezen ervan was het hem opgevallen hoe humoristisch hij blijkbaar was: hij had drie grappen in het monumentale boek ontdekt terwijl hij zich maar kon herinneren er ooit twee verteld te hebben. 
    Eén ervan had hij een half jaar geleden aangehaald tijdens een samenkomst met de opperbevelhebbers van het leger. Van de eerste die gestopt was met lachen had hij de knieschijven laten verbrijzelen door twee clowns met een moker. De andere generaals hadden breed zitten grijnzen terwijl hun collega werd gestraft, maar hun ogen hadden doodsangst verraden. Hij had ze gedwongen hun glimlach vol te houden tot de clowns waren weggebuiteld. Ze hadden mooi in het gelid gestaan, hun mondhoeken trillend door de inspanning van hun gezichtsspieren, toen na een dof ploppend geluid een van de generaals was neergestort met een ontwrichte kaak.
    Iedereen deed precies wat hij wilde, en dat verwonderde hem al lang niet meer.

1 opmerking:

  1. Een nieuw kortverhaal, lichtjes geïnspireerd op het leven van De Zon Van Het Socialisme, De Vader Aller Koreanen, De Uitvinder Van De Hamburger.

    BeantwoordenVerwijderen